‚DE ZEE-EGELEN, 437 
em te zwemmen, daar anderen nogthans vaa, VL _ 
fpreeken als van een bekende zaak. Van Las- Cr 
AFR zagen wy het daar even. , Men heeft Hoorn. _ 
9, opgemerkt, zegt BOMARE, dat deeze Dje-STUK.  / 
, ren de Stormwinden voorzien, en dat zy 
„‚ zig naar den Grond begeeven, zo lang hee 
‚‚ Onweer duurt, hechtende zig aan de Plan- 
, ten, die op den Grond der Zee groeijen , 
‚‚ met hunne Hoorntjes of Vezeldraaden, die, 
‚s zo ras de Zee- Egel dryft; tusfchen de 
„, Grondfteunen of Tepeltjes van zyne Pen= 
s‚ nen inkrimpen, enz”. Dus zou dan het 
zwemmen of dryven aan deeze Dieren natuur- 
Iyk zyn. Ik begryp, dat zy door het inzui- 
gen en uitfpuiten van Water zig tot neerzak- 
__ken of opftygen in de Zee genoegzaam zwaar- 
der of ligter kunnen maaken; zonder dat daar 
toe eene inkrimping of uitzetting van de Schaal 
vereischt worde. 
Het Lighaams- geftel der Zee- Egelen is, in De Schaal. 
veele opzigten, verwonderlyk. Haar Appel-, 
ronde Schaal, die ’er den naam van Zee-Ap- 
pelen aan geeft, maakt tevens het Lighaam 
uit. Zy heeft een Mond- en Afgangs -Ope- 
ning, die nu eens de eene van boven, de an- 
dere van onderen, tegen elkander over, ge- 
plaatst zyn, dan wederom beiden aan de zy- 
den van den vlakken Grondfteun zig bevinden, 
De plaatzing is in anderen wederom anders, 
zodanig ‘dat van derzelver verfchil Kreis de 
Kenmerken afleidt van zyne agt Geflagten. In» 
Hh 4 wen. 
IE, DEEL. XIV, STUK, 
