de 



de Vlooijen. 95 



dien daar van afgeleid , datzy uit Stof voort- V. 

 komen, en, inderdaad, dit heeft meer eigen* lxxvh* 

 fchap, dan dat het van haare donker bruine Hoofö- 

 Kleur zou zyn. Ik weet niet, waarom men STUS " * 

 niet gedagt heeft op het Latynfche woord 

 Peilere, dat ook Kloppen of Stooten betekent 

 (*) , en ,in de volmaakt voorleeden tyd, een 

 dergelyken uitgang heeft *. Dit zou op de * ?*?*& 

 Vlooijen, wegens haar Stootend opfpringen, 

 dat haar als uit het Gezigt weg dryft, niec 

 ontoepasfelyk zyn. Doch men kan het ook, 

 et Vossius , afleiden van het Griekfche Psyl- 

 la, of Psyllor , 't welk voor een Vloo gebruikt 

 is; gelyk men daar van een duidelyk blyk in 

 het Vlookruid f heeft, dus wegens de figuur fPjyZlmm 

 der Zaadjes genoemd zynde. Calcaguinüs, 

 die een Lofdigt ter eere van de Vlooijen heeft 

 gefchreeven , geeft ons de volgende, zeer na- 

 tuurlyke , afleiding van dat woord. Hy meent 

 dat de Vloo den Mensch eerst de Aderlaating 

 geleerd-heeft, of liever de uitzuiging van het 

 Venyn uit Vergiftigde Wonden. Nu weet men 

 dat de genen, die zulks oudtyds deeden , Pryl« 

 li genoemd werden. De Hebre euwfche naam 

 Pargneesch , die van een Wortelwoord , 't welk 

 wegwyken betekent, afkomftig zou kunnen 

 zyn, wordt een Vloo vertaald (f)- De Itali- 



aa- 



(*) Tune has pepulifti fores ? Ter. Peilere tyram. Ovid. 



Cl} Maar tweemaal komt die in 't Oude Teftament voor » 

 naamclyk I. SamÜfx 24. vs 15 , en 26. v. 20. Op welke 

 ïaatfte plaats het, door de Zeventigen, Ziel vertaald is. 



I* DEEL. XIII. STUK» 



