DE VLOOIJEN. 101 



hy, is een Snuitje begreepen, dat uit een zeer V. 

 hard Vlies beftaat en dun met Haairtjes is be- LX xvu./ 

 zet , tweevoudig als het Hecht van een Knip- Hoofd- 

 mes, bevattende in zyne holligheid den An- 

 gel, daar de Vloo mede (leekt en het Bloed 

 inzuigt. Die Angel, naamelyk, is, als een 

 Buisje, van binnen met een holte voorzien. 

 Wanneer de Vloo daarmede kwetzen wil , dan 

 rekt de Angel zig top dergelyke wyze uit , als 

 wy dit fomtyds de Aardwormen zien doen > 

 wannee zy in den Grond gaan booren. Een 

 Vloo met Lym aan Papier vastgemaakt , en 

 dezelve daardoor, als 't ware, tot dolheid 

 gebragt hebbende, zag hy dezelve den Angel 

 dus niet alleen uitfleeken, maar fomtyds tus- 

 fchen de deelen van den Bek, fomtyds daar 

 boven , fomtyds daar beneden houden gelyk 

 hy denzelven met de Scheede en den Bek , in 

 deeze dr iederley Standen, heeft doen afbeel- 

 den (*). 



De Ouden, die voor de toevallige voort- voomee- 

 brenging der Dieren waren, maakten geen Iing * 

 zwaarigheid , om te ftellen , dat de Vlooi jen 

 uit Stof voortkwamen, en daarom wordt dit 

 Infekt ook , volgens Isidorus , genoemd een 

 Kind van 't Stof *. Aristoteles, evenwel , * Puheri 

 heeft reeds erkend, dat de Vlooijen, zo wel;ï/w 

 als de Luizen en Weegluizen, haaren oirfprong 

 uit Eijertjes als Neeten hadden , die door de 



ou- 



(*) Zie fig* 60. 61 , 62, van zyne Mkrographia curiof& % 

 I. DEEL. XIII» STUK. G 3 



