DE M Y T E N. H9 



£ van het eene pynlyk was , het andere jeuk- V. 

 ,, te: dat men naauwlyks wist, waar men zigLxxvui- 

 „ zou krabben". Hoofd- 



5 , Dit Ongediert is byster laftig, wanneer B ^J^ U 

 „ het in de Ooren komt, daar bet naauwlyks 

 ,, uit te krygen is, en die daar door fomtyds 

 5 , esn Vuist groot opzwellen, met een ichrik- 

 ,,, ivelyke Pyn, Zy kruipen zeer langzaam en 

 „ plaagen niet alleen de Menfchen, maar ook 

 „ allerley Dieren. Het Lyf der Paarden is 

 „ 'er, aan den Buik, fomwylen geheel mede 

 „ bedekt, en men verliest 'er die in de Engel- 

 s , fche Volkplantingen wel door; aangezien zy 

 „ de Beeften geheel uitmergelen , en dus al 

 „ kwynende, met veel Pyn, doen fierven. Zy 

 „ zyn zeer taay: men kanze met de Nagelen 

 „ naauwlyks te pletteren drukken. Onder het 

 „ Bloedzuigen zwellen zy allengs uit , en ein- 

 ,,'delyk, zig vol gezoopen hebbende, vallen 

 „ zy van zelf af. Zulke twee Boschluizen in 

 „ een Bakje gedaan hebbende, daar de eene op 

 „ de Rug lag , bleeven zy langer dan een 

 0, een Maand in 't leven, en hadden middeler- 

 >> wyl een groote menigte van Eytjes gelegd , 

 „ die zeer klein, rond en glinflerend bruin 

 *, waren. Geen voldoende Middelen fchy- 

 „ nen 'er nog ontdekt te zyn tot voorbehoe- 

 3, ding tegen of tot verdryving van dit leelyk 

 „ Ongediert". Het gene de Heer Kalm besc 

 bevondt , was zulk een Luis , wanneer zy 

 de Snuit reeds ingeboord hadt in zyne Huid» 

 1. deel. xi il stuk» H 4 met 



