120 Beschryving van 



v » met een Koorntangetje te vatten en afteruk- 

 Lxxv' lu ken , haaiende dan aanftonds, het geen 'er 

 Hoofd- van z kten bleef , ook uit. Dikwils hadden, 



STUK. . . , 



LojMiuu. zy zig zo vast ingebeeten , dat met haar 

 Snuit tevens een Stukje Vel mede afgerukt, 

 werdt. 



Alle oude Perfoonen verzekerden hem een- 

 ftemmig, dat men in voorige tyden, (^vyftig 

 of zestig Jaaren , naamelyk , geleeden x , in 

 Nieuw Jerfey en Penfylvanie niets geweten 

 had van deeze Boschluizen , die 'er met eene 

 Kudde Vee , uit Maryland , in het begin dee- 

 zer Eeuw zouden overgebragt zyn. Men hadt 

 voorheen in gebruik gehad , alle Voorjaaren 

 het afgevallen Lor; f , in de Bosfchen , in brand 

 te lleeken; waar door wel dit Gebroedzel ver- 

 nield, maar tevens aan het jong Boomgewas 

 zo veel nadeel toegebragt werdt , dat de Re- 

 geering dit in brand Iteeken goedvond te ver- 

 bieden. Zulks is waarfchynlyk de reden, dat 

 het gedagte Ongediert zig aldaar , in de Iaatfte 

 Jaaren , zo fterk vermenigvuldigd heeft , tot 

 groot nadeel der Ingezetenen, die in de Zomer, 

 wanneer door de fterke Hitte al het Gras op 't 

 open Veld uitdroogt, geen ander middel heU- 

 ben om de Beeften in 't leven te behouden s 

 dan dezelven in de Bosfchen te laaten loo- 

 pen. 



Men ziet hier uit, zegt de Heer Kalm* 

 eensdeels, het geluk der Landlieden in Euro* 

 pa, daar men, zelfs in de Noordelyke deelen, 



«ft- 



