iSo Beschryving van 



V. 



Afdeel 

 LXXX. 



Hoofd- 

 stuk. 



Konflig- 

 hed der 

 Spinne- 

 koppen. 



Nagels, Haaken, Krammen, zo vast hechten, 

 dat de Webbe , bun Vogelaars - Net ,. in de 

 allerergfte plaatzing , dat is loodregt , be- 

 Itand is tegen een aanmerkelyke beweeging 

 van de Lugt. Voeg hier by de regelmaatig- 

 heid van hun Geweefzel , dat de Menfchely- 

 de Konst byna befchaamt , en fommigen iets 

 meer dan Dierlyks ; een Geest , dien men 

 ( te dwaas ! ) van den invloed der Sterren 

 ging afleiden ; in deeze veragte Schepzelen 

 heeft doen onderftellen terwyl men klaarlyk 

 zag^ dat 'er niets overeenko nftiger kon zyn 

 met de Oogmerken , welke zy met deezen 

 arbeid fcheenen te bedoelen , en dat dus dee- 

 ze Dieren dan ook niet van Denken en Ge- 

 voel ■ konden ontbloot zyn ; al ware het dat: 

 men Paarden , Buffels en dergelyken , in dat 

 opzigt, met onvernuftige Menfchen, die men 

 ook wel Ezels noemt, gelyk mogt (tellen. 



De oude Philofoophen , inzonderheid , heb- 

 ben zig over het Vernuft der Spinnekoppen 

 verwonderd. Ar stoteles zegt , dat zy in 

 Wysheid uitmunten: zo door de Scheering die 

 zy maaken , als door den Inilag , zonder 

 Spoel , den kondigden Weever befchaamen- 

 de. Welk een vastheid van de Webbe te- 

 gen den Wind, tegen het aanhangende Stof, 

 zegt Plimus , die zyn^n Leezer de langheid 

 der Draaden tusfchen twee Boomen , of van 

 om hoog naar den Grond , voor oogen (tellende, 

 Stem tevens de Snelheid doet gade flaan, waar 



mede 



