DE 'ScORFtOÈ N É N. &jj 



Ij hy aan de Punt van den Angel een Gaatje V. 

 j5 gezogt heeft, het welk 'er niet is, en dat txxxi* 

 3, hy, altoos niet dan de Punt van den Angel Hoofd-* 

 ,3 bekykehdè, de weezen tlyke Openingen niet STUK ' 

 3, heeft kunnen zien". Of liever , z© ik oor- 

 deel, dat hy de Punt van den Angel niet 

 dan voor 't Mikroskoop leggende en dus op 

 zyde bekeeken heeft: men moet dezelve regc 

 op de Punt aan en met een zo fterk vergroo- 

 tend Glas befchouwen, dat die Punt zig ge- 

 heel ftomp vertoont, en alsdan kan men die 

 openingen tot genoegen zien". Hier toe is 

 „ zelfs geen Vergrootglas noodig ; het bolle- 

 „ tje van 't laat de Lid een weinig fterk druk- 

 3 , kende 3 ziet men het Vogt daar wederzyds 

 „ uitloopen, door die twee Gaatjes"* 



Men heeft verbreid, zegt die zelfde Heer, 

 dat een Scorpioen , in een kring van gloeijende 

 Kolen beflooten zynde , zig zelfden Doodfteek 

 geeft. Hy hadt 'er de Proef op verfcheidene 

 van genomen , en zulks niet waar bevonden. 

 Het gene reden gegeven kan hebben tot dit 

 vermoeden, zegt hy, is, dat een Scorpioen, 

 verontrust wordende, of getergd, altoos zyne 

 Staart op de Rug omflaat, en zig dus in Pos- 

 tuur ftelt om daar mede te fteeken ; het welk 

 hy ook in dat Geval doet, doch het komt hem, 

 aangemerkt de hardheid van zyn Huid , on- 

 mooglyk voor > dat dit Dier zig zeif dus zou 

 kunnen kwetzen of om 't leven brengen. 



I. Deel XIII. Stuk. S 2 In- 



