d e Krabbe n. 301 



„ ren> ver van de. Zee af, komen ook Oesters V. 

 „ voor, zo wel als Krabben." tS" 



Dat deeze Dieren niet van voorzigtigheid Hoofd- 

 ontbloot zyn, blykt uit de by zon der heden , die STUK » 

 men ons verhaalt van de Land -Krabben der K ^ be " ni 

 Westindiën. Zy ontwyken den Mensch met 

 devlugt, wanneer hy met een Stok is gewa- 

 pend , en keeren zig , als men ze vatten wil , 

 gemeenlyk op de Rug, om zig dus met haare 

 Schaaren te kunnen verdedigen. By een Poot 

 gevat wordende , laaten zy een ituk daar van 

 in de loop , 0111 haar leven dus te redden , en 

 den vanger te ontkomen. Zy hebben , zo wel 

 als de Haagdisfen en veele Slangen , de gewoon- 

 te, om zig eenmaal 's Jaars naar 't Strand te 

 begeeven 3 en zig daar in 't Zeewater te baa- 

 den, 't welk tot geen ander oogmerk fchynt te 

 dienen , dan om , na dat zy de Eijeren aldaar 

 in 't Zand hebben geworpen , de Huid week te 

 maaken , om dus dezelve af te leggen. Mid- 

 delerwyl worden dus ook de Eijeren van de 

 Staart los gemaakt en komen op 't Strand uit, 

 daar men de jonge Krabbetjes wel haast ziet 

 kruipen , en eerlang de groente zoeken , trek- 

 kende vervolgens met de Ouden, troepswyze, 

 Landwaard in. Zie daar een wonderlyke in- 

 geeving der Natuur , welke deeze Dieren den 

 koers aanwyst naar de Zee ; en haar op den be- 

 hoorlyken tyd derwaards doet vertrekken , om 

 dus de Voortteeling , zo wel als de Verhuiding, 

 ter uitvoering te kunnen brengen. Men wil , 



I. deel. XI il Stuk» dat 



