$7* B E S C H ft ? V I N G VAW 



v * Hand te vatten van den genen , die het ge« 

 Lxxxaf" greepen heeft ; zullende dezelve r indien het 

 Hoofd- die bereiken kan , van zelf nooit los laaten. 

 stuk. j) oor net knypen , qndertusfchen, ontftaateen 

 geweldige yn , waar tegen het beste middel 

 is, de Schaar af te fnyden, of den Hoorenaan 

 't Vuur te brengen : want dan laat het los en 

 vlugt 'er uit. De Indiaanen eeten het Dier: 

 doch Europeaanen hebben 'er weinig Smaak in, 

 of het bekomt hun kwaalyk. ïn zyne Hooren 

 vindt men omtrent een halve Lepel vol helder 

 Water, dat als een kragtig middel aangemerkt 

 wordt tegen de Puisten en Blaa jes, die uit het 

 Melkagtige Vogt , dat van de Takkenen Bla- 

 den der Vergiftige Mancheniije- Boo men af- 

 druipt ,. op de Huid der IVenfchen ontdaan. 

 De Ingezetenen der Eilanden visfchen deeze 

 Kreeft - Krabben , en , dezelven gevungen 

 hebbende , binden zy die met de Koppen ain 

 een D"-aad of Touwe^je, en laat en ze dus in 

 de Zonnefchyn hangen, het welk de Dieren doet 

 verfmelten tot eene dikke zelfstandigheid, als 

 Boter of Olie, die voor een zee'* nuttig Genees- 

 middel , om het I i^haam of de Leden , tegen 

 Ji^tige Pyn n , te belryken , by de Wilden ge- 

 houden wordt In de Winter is deeze Olie dik 

 en geeLgtig wit; doch in de Zomer wordt zy 

 rood en garftig , als alvischtraan 



In de Reis r ogt van de Heeren d'UixoA^naar 

 Peru, wordt gewag gemaakt van een zonder- 

 ' ünge eigenfehap van dit Schepzel in de West- 

 In- 





