JÖÖ BESCHRYVING VAN 



Vi 



Afdekl» 

 LXXXIV 



Hoofd- 

 stuk» 



Voorttee* 



lekten zelf Loodkleurig zyn, of liever gemen- 

 geld grys -en graauwagtig. Men vindt 'er die 

 Aschgraauw zyn, met zwarte en geele : men 

 vindt 'er die zwart zyn met Aschgraauwe Vlak- 

 ken , en geheel zwarte , ruuw van Huid. De 

 twee laatstgemeide Kleuren zyn gemeenst on- 

 der de Tuin- of Land-, de eerstgemelde onder 

 de Huis-Pisfebedden. 



Te verwonderen is 't , hoe Johnston met 

 anderen zig heeft kunnen verbeelden , dat dee- 

 ze Infekten, na de Paaring, een menigte van 

 Eijeren voortbragten , die wit en glinsterend 

 waren , taaar kleine Pareltjes gelykende , en 

 tropswyze by elkander gevoegd. Mooglyk 

 heeft men de Eijertjes van Slakken daar voor 

 aangezien. Dat deeze Infekten , immers , Jong* 

 werpende zyn , wordt thans in 't algemeen ge- 

 loofd. Lemery niet alleen verzekert het, maar 

 men vindt, in de Vertoogen van de Keizerlyke 

 Akademie (*) , eene Waarneeming van Dok- 

 tor Fracwendorff , die zulks bevestigt. Op 

 zekeren Dag , bezig zynde om eene Pisfebed , 

 die op de Rug lag , met het Mikroskoop tebe- 

 fchouwen , zag hy iets by het eerste Paar van 

 Pooten zig beweegen, en kort daarna een Dier- 

 tje, dat naar een Luis geleek; vervolgens kwa- 

 men 'er allengs meer en meer te voorfchyn, tot 

 Deeze waren altemaal , 

 zegt 



zevenendertig toe. 



(*) Epbem. Natur. Curiof, Dcc, III. Ami. III. pag* 3, 



