De JUFFERS OF LIBELLEN. 1d 
’er maardeledige Huid vanoverbleef. Den V. 
ÄFDEEL. 
14 Mey befpeurde ik, dat hunne Verande- 
ring naderde. Zy verlieten het Water „ en Hoorp- 
kl&mmen , langzaam , by de Stokjes op ; STP“ 
blyvendeeindelyk {tilzitten. De Huid borft 
aan de Rug open; wanneer eer{t de Kop en 
het Borftftuk , toen de Pooten , en vervolgens 
ook het Agterlyf , geboren werdt. De Juf- 
‚ fer, nu een geheel ander Schepzel geworden, 
ruftte, en fcheen, als van vermoeidheids 
te hygen: het Agterlyf, eerft kort in één 
gedrongen, zakte allengs uit, tot zyne be: 
hoorlyke langte : de vier Wieken , die fa- 
mengevouwen en geplooid hadden gelegen, 
ontwonden zig, en bereikten trapswys haare 
grootte: haare Vogtigheid droogde op , gelyk 
in de Kapellen, en zy kreegen haare vers 
eifchte ftevigheid. Eindelyk verandert ook 
het Infekt, dat geboren wordende bykans 
graauw of geelagtig wit is, van kleur , en 
begeeft zig op de vlugt , om zyn Aas te 
zoeken of te werken tot voortplanting van 
zyn Geflagt. De Huid van het Masker , 
middelerwyl, thans een ledige dop gewor- 
den , blyft in het zelfde poftuur, met de 
Pooten aan het Takje of Stokje zitten. Zes 
of agt Uuren verloopen ‘er, met het verlaa- 
ten van ’t Water, bet uitkomen en volmaa- 
‚ ken van de Juffer, 
) 
DEEL. XI stuk. Ba (3) Juf 
