dut 
Taas 
- 
100 ' BE'SCHRYVIN:G, VOA N « 
WE Kiele gladde Oogjes van boven, en heeft van, 
vi ni vooren het gezegde Snuitje, dat bruin is, met, 
« 
Hoorp- vier-Sprietjes , twee.langere, twee kortere, aan A 
EEE sttend: Het Lyf van het Infekt is zwartagtig. 
bruin, op de zyden geel, met eenige Vlakken 
van die zelfde Kleur van boven. De Staart, 
door de drie laatfte Ringen van het Agterlyf 
geformeerd , is Kaftanje- Bruin. Van deeze 
drie Ringen of Leden, is het uicerfte. het dik- 
fte, byna rond, en loopt in twee Haakjes uit, 
die ’er byna de gedaante aan geeven van een 
Scorpioen-Staart. Dic heeft egter, alleenlyk 
plaats in de Mannetjes: in de Wyfjes is de, 
Staart zonder Haakjes. De Wieken, zo lang 
als het Lyf , zyn doorfchynende, met bruine. 
Aderenen Vlakken : doch indeKleur der Wie-_ 
ken komen aanmerkelyke verfcheidenheden 
voor: Men vindt ’er die, in plaats van eenige 
Banden van Vlakken, niet meer dan eenen en- 
kelen zwarten Band hebben, die ongeregeld 
dwars loopt over ’t midden van de Wiek, 
wier end insgelyks zwart is. Anderen hebben 
de Wieken voltrekt geheel wit, DDS, 
dat zwart aan ’t end. 
De Verandering van dit Infekt fchynt nog. 
onbekend te zyn. Dewyl men het op de Vel- 
den, meeft aan den Waterkant, ontmoet s 
verbeeldt’ GEOFFROY zig, dat het Masder wel, 
gelyk die der Muggen, in ’t Water zig kon 
onthoûden, LinNaus merkt aan, dat: het 
meeft 
