rd 
DE GAL-WESPEN. 129 
‚‚ byzonders voor, dat de befchryvinge ver- ee 
„5 dient, doch de Wespen hebben veel opmer- LIL. | 
El gs Zy kruipen alle door een zelfde ie 
„Gaarje uit ; het welk altoos naar het Steelt- 
‚„ jetoe gemaakt wordt. Dit Gaatje wordt 
p doof hun niet uitgeknaagd , maar als opge- 
„s boord: want men vindt het randje een wei- 
9, nig omgeboogen, gelyk als ‘er een Gaatje 
„s uit ziet, dat men met een Naald of Speld 
„… in Papier geprikt heeft. 
…_ Het Wespje, nu, aangaande: deszelfs 
„s langte- is ongevaar een Lyn of twaalfde 
> Duims: de breedte naauwlyks een halve 
„> Lyn: de Kleur maar eenerley, naamelyk 
ss zwart. Het Agterlyf is, zonder Buisje;, 
„> digt tegen de Rug aan gevoegd. Aan de 
\s Staart heb ik, in veelen, een Spitsje ge- 
3 zien, of veeleer twee, waar mede het 
 Wyfje de Eytjes in de geknaagde opening 
‚> des Blads kan leggen. Als diet Wespje dood 
„> en verdroogd is, valt ’er het Agterlyf eerft 
‚> af. De Sprieten ftaan als kleine Worftjes 
»> op een langwerpigen Hoofdknobbel. De 
‚Kop is klein, en zeer nederwaards geboo- 
ss gen. „De hooge Rug heeft eerítelyk een 
„, Hals-kraag; vervolgens een rond Schilde, 
„ tuffchen twee Hart-Wrongen: daar onder 
ss zyn nog twee Wrongetjes of Schubben, 
> tuffchen de Vleugelen, tot aan den Buik of 
„> het begin des Agterlyfs. Van de Wieken, 
» die geaderd zyn, bevind ik de bovenfte 
I, DEEL, XIJe STUKe ik 2» MEEL 
\ 
_ 
