pe Brump-WeEs PEN. 1399 
dat als de Voering is, zuiver blyft. Het is De 
een Soort van Zyde, welke zy, op gelyke Lu. 
manier als de Rupfen, fpinnen , hebbende daar Hoorp- 
toe een Spintuig aan de Onderlip , die in drie- bah 
ën is verdeeld. Het fchynt, dat deeze Infek- 
ten, met voordagt , zulke openingen in het Ge- 
weefzel van de Tonnetjes laaten, op dat de 
vogtigheid te beter tot aan hun Popje zou kun- 
nen doordringen. Immers, waanneer de Aar- 
de te droog is, fterven zy; zo wel als door 
te grootte nattigheid. Met de Rupfen heeft 
dit ook wel plaats ; doch het is ongelyk moei- 
jelyker, de Poppen van deeze Blad- Wespen 
jn huis te doen uitkomen: dewyl zulks een by- 
zondere naauwkeurigheid, in het bevogtigen 
van de Aarde, daar men ze in bewaart, ver- 
eifcht. Het bewys daar van is dat men, by 
den uitflag, deeze Poppen dikwils verdroogd 
of befchimmeld vindt. Van honderd zal men 
naauwlyks drie Wespen uit krygen; welk eene 
zorgvuldigheid men ook gebruike. 
Ik zeg, dat de Baftaard-Rupfen , gemeenlyk, 
haare Tonnetjes in de Aarde maaken :om dat 
zulks niet altoos plaats heeft. Men vindt, 
fomwylen, onder de Baft van Boomen, aan 
het end van eene reet, daar afgemorteld gruis 
of zaagzel in is opgehoopt, ja ook wel in de 
holte van oude Stammen zelfs, in ’t midden 
van de Winter, Tonnetjes van witte Zyde, 
zeer digt, maar dun en buigzaam of gedwee , 
waar in zodanig een Masker huisveft, dat noe 
IT, DEEL. XII. STUK, 
24 
MOEet 
