82. DESCHRYVINGHVAN 
V.__ geen genoegzaam voedzel in de Rups kunnen. 
en vinden, om daar in tot den tyd der Verande- 
Hoorp- ring toe te leeven, en haare volwaffenheid te. 
STUK.” bereiken. 
woont in De Rups, nu, loopt en eet met die gebroed- 
Rupien , , 
zel in haar Lyf, als naar gewoonte. Men 
kan in ’ eerst niet befpeuren, dat haar iets 
deert; niettegenftaande zy mooglyk dertig of 
veertig Wormpjes by haar draagt, die zig vro- 
lyk maaken, met hunne Huiswaardin uit te 
mergelen/ Ook zyn het de Ingewanden van 
de Rups niet, die door deeze ongenood inge- 
floopen Gaften worden aangetast: zy vertee- 
ren alleenlyk die Vetagtige zelfftandigheid, 
welke een zo groot gedeelte van de Rups uit- 
maakt , en niet eigentlyk fchynt te dienen tot 
ee „haar Leven *. Het is niet, dan na een aanmer- 
bl. 48. kelyk tydverloop , dat de Rups bezwaard 
fchynt te zyn met haare Gaften ; dat zy kragt- 
of lufteloos wordt, en dan duurt het niet 
lang , of de Maden, haar volwaffenheid be- 
reikt hebbende, booren door de Huid heen, 
om ieder zig een Tonnetje te {pinnen , tot 
de Verandering. Op deeze geweldige behan- 
deling beweegt de Rups zig traaglyk, en, de- 
wyl het gene haar,om een volmaakt Infekt te 
worden , noodig was, verteerd is, fterft Zy 
wel dra, als een onnut Schepzel zynde tot de 
Voortteeling. 
ke Bop Andere Rupfen, fchoon met dergelyke Ma- 
den of derzelver Eytjes uit of inwendig , be- 
zet; 
