Ne 
RR RuemsPoobERs: 197 
heid de langte en dunte van het Agterlyf en pe 
die der Pooten „als ook de Angel, die van Ag- Lv. 
teren zigtbaar is, moet dienen om de Wyfjes Horp- 
van zodanige Soorten, in welken deeze onge- deels 
wiekt voorkomen „ te kennen en te onder- 
fcheiden. Men vindt wel niet veel van de zo- 
danigen, doch zy zyn ’er, zo wel in Europa 
als in andere Wereldsdeelen. 
Nog eene zeldzaamheid „die in de Huishou- 
ding van deeze Infekten plaats heeft, kan ik 
niet onaangeroerd laaten. Zy taften , naame- 
Iyk, niet alleen de Rupfen en dergelyke Mas- 
kers aan, maar ook die der ongemeen kleine 
Gall-Wespjes van de Wilgen en Eiken. Dit 
kan fommigen aanleiding gegeven hebben, om 
te denken, dat ’er Gall- Wespjes zyn, die op 
andere Infekten aazen: dewyl menze met de 
Wespjes van dit Geflagt in een zelfde Gallet- 
je ziet huisveften. Ondertuffchen is de eigen- 
fchap van deeze kleine Diertjes, in dit geval, 
zeer moeijelyk waar te neemen. 
De meefte Ichneumons zyn zwart of geel- gieur, 
agtig , doch men vindt ’er onder , die de Sprie- 
ten half zwart half wit, de Pooten en het 
Lyf aartig gefprikkeld, of de Wieken geban- 
deerd hebben. Eenige Soorten overtreffen , in 
_hàare kleinte, byna het allerfchoonfte van de 
kleuring der Infekten, dat de Indiën. uitleve- 
ren. Ik heb hier die ongemeen kleine Wesp- 
jes, welke voortkomen uit de gladde Gallen 
der Duinroozen , uiet de Wormen der Vlie- 
1. DEEL, XII, STUK, gen 
