PA Ni 
ATI 
46 BESCHRYVING vAN 
V. fte Kleuren, welken hetzelve met een onver- 
An beeldelyken luifter vertoont. Om kort te 
Hoorp- gaan: alle de Kleuren van den Regenboog zyn 
STUK, daar op, in volmaaktheid, afgefchilderd- Op 
het Agterlyf vindt men rood, Oranje en geel; 
op het Borstftuk groen, blaauw, purper of 
paarfch en violet. Alle deeze zeven hoofd- 
Kleuren verdwynen als ín elkander en maaken 
een Voorwerp, dat ongemeen fraay is, wan- 
neer het befchouwd wordt met een gewapend 
Oog. Bovendien heeft ’er een weerfchyn in 
hetzelve plaats, die de Kleuren doet verande- 
ren, naar dat men ’t zelve van boven op of 
van ter zyde ziet, en op verfchillende wyzen 
tegen ’t Licht houdt. | 
FriscH noemt hetzelve, de bonte of hoog- 
kleurige Leem- Wesp. Dus kan menze noe-_ 
men, zegt hy, dewylze in de Leemen Wan- 
den, ieder Paar op zig zelve, haare Gaten en 
Neften maaken. Zy onthouden zig meeft aan 
die zyden der Wanden of Muuren, welke te- 
gen ’t Ooften ftaan.De oorzaak der veranderende 
Kleuren, in dit Infekt , meent hy te zyn, dat 
de Oppervlakte, gelyk ik ook waarneem, vol 
is van ontelbaare Kuiltjes, die de Kleur, wel- 
ke zy van binnen hebben , meeft in zekere 
plaatzingen voor ’t Oog brengen: even als dit 
in de Weerfchyn-Kapellen door den ftand der 
Pluimpjes of Schubbetjes veroorzaakt wordt. 
Zy fteeken en kwerzen als de Byën. 
4) | 
