/ E 
AA 
262 DBESCHRYVING VAN 
A V. van een Wesp, terwyl die in de Byén ontel- 
rt: baar zyn. Dus heeft de Natuur "de ei 
Lv | vn r voor de vrugt- 
Hoorp- baarheid der laatften, in tegenftelling van de 
STUK eerften, zorg gedragen. In de Wesp loopt de 
Eijerftok zeer lang uit: zynde dit end met 
Lugtpypjes zodanig doorweven, dat het zig als 
een Net van Zilverdraad vertoont. De Wes- 
pen hebben het Lymbeursje , dat tot aanhech- 
ting der Eijeren dient, Peerswyze, niet Kloot- 
rond, gelyk hetzelve is in de Hornaars en Byën. 
De Hornaars en Wespen kleeven haare Eijeren 
zo vat, dat zy niet zonder kwetzen kunnen 
afgenomen worden. Omtrent de Maag, Dar- — 
mea en andere Lighaamsdeelen „… werdt door 
hem geen verfchil befpeurd (*). 
Kenner Het eigentlyke Kenmerk , waar door de 
ken, Wespen van de Bafterd-Wespen en van de 
Byéën verfchillen, is, dat zy, ftil zittende of 
loopende, de bovenfte Wieken geplooid heb- 
ben, die zy ontplooijen, wanneer zy vliegen 
willen. Dit Kenmerk is meer blykbaar, dan 
de manier op welke zulks gefchiedt, die de 
Heer REAUMUR erkent, niet te hebben kunnen 
uitvorfchen. Men vindt, ondercusfchen , de 
Wieken zodanig gevouwen, niet alleen in de 
doode , maar ook in de leevende Wespen, 
wanneer men haar die van ’t Lyf rukt: het 
welk doet denken , dat het de natuurlyke ftaat 
van haare Wieken is, dus geplooid te zyn. 
In 
(*) Bybel der NWetuur, bladz. 475. 
