hed 
: bo BE : B Yi BN: 305 
„De tamme Honigbyën zyn, buiten twyfel,  V. 
eertyds wild geweeft „en men vindt ’er nog van ee 
deeze zelfde Soort , die huisveften in holle Hoorp- 
Boomen of in de gaten van Steenrotfen. De STUK. 
reden, dat menze in Korven houdt, is om de 
Wafch en Honig te vergaderen : doch zulks kan 
niet gefchieden, zo lang ’er de Byën in zyn: 
des men gewoonlyk een van beide wegen in- 
flaat om daar toe te komen. Zy worden of 
gedood door Vuur of kookend Water: maar „ 
behalve dat hier door de Wafch en Honig niet 
verbeteren, zo verlieft de Eigenaar ook zyne 
Byën. Hierom wordt , met meer voordeel, 
gebruik gemaakt van Rook of van de Damp 
van brandende Zwavel, die, daar onder gezet, 
de Byën uit de Korf jaagt, en, na dat men 
het groot{te deel van de Honigraaten daar uit 
genomen of de Korf befnoeid heeft , gelyk 
men ’t noemt , kruipen de Byën daar weder in, 
en herftellen in weinig Dagen het geen men 
haar ontnomen heeft. Dus verlieft men niets 
dan de Wormpjes, Eytjes en Poppen, die in 
de afgefneeden Koeken zyn. 
Als het koud wordt in het aankomen van den Ongemak 
Winter, en ‘er geen Bloemen meer op ’t Veld dd 
zyn, blyven deeze Infekten in haare Korven 
als verkleumd. Zy komen ’er, als ’* mooy 
Weer is, niet meer dan eenige oogenblikken 
uit, op ’t befte van den Dag. Door een te 
ftrenge Vorft raaken veelen om hals; hoe zeer 
de Korven ook bewaard en toegedekt worden, 
Le DEEL. XIl, STUK, V Ca 
