Wes HNG M MIE Lak A34 
Hummelen; de Sweeden noemenze Ford-Hum- _V. 
bla; meeft met onze Nederduitfche benaaming ren, 
overeenkomftig. Waar die van Hoorntorens , Hoorp- 
\_ welke men in ’t Werk van SwAMMERDAM voor® *tÉ 
die van Hommels gebruikt heeft, vandaan ko- 
me , is my zeer duifter. 
De haairigheid , niet alleen , maar ook de 
grootte en dikte, onderfcheidt deeze genoeg- 
zaam van de andere en inzonderheid van de 
tamme Honigbyën. Zy vergaderen, evenwel, 
ook Honig uit de Bloemen , en maaken een 
foort van Neften onder den Grond, die in ze- 
ker opzigt naar Honigraaten gelyken, in ande- 
re opzigten daar van verfchillen en meer over- 
eenkomst hebben met de Wespen-Nesten. Zy 
leeven, naamelyk, in gezelfchap , of maaken 
een Samenwooning uit, gelykerwys de tamme 
Byën ; doch ongelyk minder talryk, als op het 
meefte geen honderd ftuks bedraagende. 
De Neften der Hommelen zyn niet moeie- Haar 
Iyk op te fpooren. Indien men ’er eene volgt, Rn 
welke op de Bloemen ge-aasd heeft , zai men die 
onder ’t Gras dikwils zien weg kruipen, en dus 
den ingang ontdekken van haare woonplaats. 
Zy hebben aldaar een holte of Gewelf, waar 
in of onder dergelyke Koeken zyn van Cellet- 
jes of Hokjes, doch niet van Wafch, maar 
van eene Stoffe als graauw Papier of Parke- 
ment, beftaande- uit Vezeltjes van Hout of 
Planten, die“ met een Gomagtig Vogt aan el. 
kander zyn gelymd. Van buiten zyn deeze 
1, DEEL. XII, STUK, hel 
