BRD EME AS EIR GE: IN. 351 
“ 
K fneuvelen, wordt deszelfs Lyk, door de an-, V. _ 
ÄFDEELe 
deren, als ten grave gebragt. Zulke en derge- rx. 
lyke bedryven hebben de Ouden, aan deeze Hoorva 
Infekten, de gemelde meer dan Dierlyke be- “TUE 
gaafdheden doen toefchryven. 
Het Voedzel, dat de Mieren, dus, aan haa- 
re Woonplaats brengen, wordt niet ter be- 
waaring opgelegd: zy gaan het, met alleman, 
_ op ftaande voet eeten en deelen het uit aan de 
Jongen. Men vindt in de Neften niet meer dan 
eenige overblyfzels , welke zo fchielyk niec 
konden opgegeten worden, en, zo dra dezel- 
ven beginnen te rotten, brengen zy die naar 
buiten. De zogenaamde Graankorrels , die 
voor ’t oog komen, wanneer een Mieren-Neft 
omgerood wordt, zyn niet dan weezentlvke 
Eyeren, dat is, Wormen of Poppen, en de 
zorgvuldigheid , met welke dezelven van de 
Mieren gedragen, voortgefleept en geborgen 
worden, trekt alleenlyk ten bewyze van de 
zorg die zy voor haare Jongen of voor de 
Voortteeling hebben. Bovendien kan men 
naauwlyks begrypen , dat de Mieren een mag- 
teloos of onfterk volk zyn zouden, gelyk Sa- 
LOMON zegt *: want de Laft, dien zy draagen , * Provers. 
gaat verfcheide maalen de zwaartete boven van Ban kde 
haar Lighaam. Prinius merkte, uit dien hoof- 
de, aan, dat ’er geen fterker of kloeker Die- 
ren zyn. ’s Winters, in tegendeel, worden - 
ZY, in haare Neften, als Levenloos en door de 
Koude verkleumd, gevonden. 
IE, DEEL, XII, STUK, De 
