416 BEsCHRYVING vánN 
med Vleezige Tepeltjes boven den Bek. Tot vols 
Lxij. Waflenheid gekomen, is hy grooter dan de 
Hoorp- Wormen van het Gedarmte der Paarden, eù 
kleiner dan die van de Huid der Runderen. 
Dan verandert zyne witte Kleur allengs in 
bruin, en, hy moet al taamelyk bruin Zyn; 
eer men he in een Bak met Aarde doet, als 
hy te regt zal komen. Índien men hem met 
een Vergrootglas befchouwt, wordt men ge- 
waar, dat zyn Buik > Ben de Ringen, met 
fyne Dooren bezet is, die zelfs gevoelig zyn, 
wanneer men den Worm tuffchen de Vingers 
kruipen laat. Aan de prikkeling vân die Door: 
nen ‚ wanneer de Worm zig fterk beweegt iù 
de Voorhoofdsholligheden der Beeften ‚ zal 
men dan buiten twyfel die Vlaagen van Duize- 
ling of Dolheid moeten toefchryven „ in 
welke dit anderszins ZO zagtzinnige Vee fom- 
wylen vervalt: men ziet ze opfpringen, en 
met den Kop tegen Hekken ; Paalen, Boomen, 
Steenen, of iets anders dat hard is, Raar en 
meer der gelyke beweegingen maaken. 
Gefatte __ Deeze Horfel-Vlieg is zeer vadzig,, en fchynt; 
van den RE Pe 
Horfcl, haar geheele Leven lang , weinig gebruik te 
hebben van haare Wieken of Pooten. Haar 
Grondkleur is Afchgraauwagtig , doorzaaid 
met zwarte Vlakjes en kleine Knobbeltjes van 
de zelfde Kleur, die haar als Sagrynagtig van 
Huid maaken : want zy heeft „op het Lyf , wei- 
nig Haairigheid, Het voorfte van den Kop is 
bleek, en de Pooten zyn eenigermaate bruin: 
de 
