Vv. 
ÄFDEEL. 
STUK, 
Huts. Vlie= 
gen van 
dien aart. 
460 BESCHRYVING VAN 
neende, dat hy ‘er meer gevonden zou heb. 
Lxrv, Pen, indien hy, geduurende een geruimen tyd, 
Hoorp- meer oplettendheden, ten dien opzigte , had 
gebruikt. 
33 
33 
‚, Men kan, zegt hy, gemakkelyk , in onze 
Huizen , een Vlieg vangen vandeezen aart, die 
zeer gemeen is, beminnende inzonderheid 
zulke plaatfen, waar men het Vieefch be- 
waart, op het welke zy haar Jongen werpt. 
Haar Sprieten beftaan uit Prismatieke Pa- 
letten: het Borstftuk is overlangs graauw 
geftreept , met bruin daar tuffchen, en het 
Lyf op dergelyke wyze gevlakt: de Pooten 
zwart en de Oogen rood. Zulk een Vlieg 
tuffchen de Vingeren houdende en van agte- 
ren bekykende, zal men dikwils , (inzon- 
derheid, wanneer dezelve op het Vleefch. 
gevangen is, en den Buik niet plat heeft „) 
een wit Lighaampje daar uit zien voortko- 
men, ’t welk door zyne beweegingen bly- 
ken geeft van cen jonge Made te zyn , en, 
indien men het niet ergens op vangt , opden 
grond valt. Dan volgen ’er meer of min, 
fomtyds tot dertig of veertig zulke Maden. 
De Jongwerping ophoudende, kan men die 
op nieuws doen voortgaan, door het Lyf 
van de Vlieg zagtjes te drukken, en dus ge- 
beurt het wel , dat men ’er zeventig of tag- 
tig, in zeer weinig tyds, het licht doet zien. 
Men iis wel haaft verzekerd , dat het wee. 
zentlyk Jongen van deeze Vlieg zyn, wan- 
sneer 
