/ DE MucgGeEN. SAS 
door; vervolgens de voorfte Pooten , mer, V- 
: E ÄFDEEL» 
welken zy zig op het afgeftroopte Velletje op 1 xvi. 
het Water dryvende houdt „als of ’t een Schuit- Hoor p- 
je ware , trekkendeallengs het overige van haar *T55 
Lyf ook daar uit. Men begryptligt, dat in 
deeze houding, zo wel, als in die van Pop 
en Wormpje, deeze Infekten een lekker Aas 
voor de Vischjes zyn, welke men, ten dien 
einde, met haar open Bekje dikwils ziet dry- 
ven langs de oppervlakte van het Water, en 
zulks meest in warm {til Weer; ’t welk moog- 
lyk de reden ook is, dat menze alsdan best 
met den Hengel kan vangen; dewyl zy als- 
dan aan ’t aazen toe zyn. Doch de Mug, 'er 
uitgekomen , ontfnapt zyne Vyanden in dat Ele- 
ment „ het welke voor haar zelf verderflyk 
is: want, door den Wind of beweeging van ’t 
Water , in het uitkomen omver geraakt zyn- 
de, moet zy verdrinken. De Lugt, ondertus- 
fchen , verfchaft , aan het Gevogelte , haar 
geen minder veelheid van verflinders , die eg- 
ter op ver naa niet in ftaat zyn om Menfchen 
en Dieren te bevryden voor de Bloeddorftig. 
heid van deeze Infekten. Men is ’er in Bofch. 
achtige Landsdouwen en by de ftaande Wate- 
ren of Rivieren, meeft van geplaagd; alzo de 
__Muggen zig daar meeft onthouden tot het leg- 
gen van haare Eytjes in het Water (*). 
| e 
(*) Aangezien de Vliegen en Muggen , van ouds zo wel 
als hedendaags by fommigen , niet duidelyk onderfcheiden 
Worte 
Le DEEL. XIL STUK, Mm 
