Nie 
AFDEEL. 
LXVI. 
Hoorp-, 
STUK 
58. BEsSCHRtLYING Vian 
hoe gering ook , altoos zorgvuldig , doet deeze 
Eytjes, onder ’t werpen, aan elkander klee- 
ven; zo dat zy als een Schuitje maaken, het 
welk insgelyks op‘ ’t Water dryft: In een_ 
Tuin, of op een open Plaats, een Kom of 
Bak met Water houdende, kan men, in de be- 
fchouwing van deeze Eyerlegging, zig ver- 
luftigen, en zien, hoe dezelve fomtyds óók, 
wanneer de Mug niets heeft om op te ruften, 
geheel anders gefchiede. | fi 
Het Infeke, flodderende met de Wieken, i 
houdt zig boven ’t Water, aan welks opper= 
vlakte de twee agterfte Pooten, die langer 
dan de anderen zyn, fchynen te raaken. Zy 
leggen, tevens, een weinig over elkander, én ’ 
kunnen dus dienen om de Eytjes, die gewors 
pen worden, in een loodregte ftand, aan: el- 
kander te voegen; tot datde Mug eindelyk 
dezelven, in de’ gedaante van een Schuitje, 
als gezegd is, dryven laat. Die Eytjes heb- 
ben een zeer aartige Figuur: zy gelyken naar 
Flefchjes, welken gemaakt worden, om mét’ 
Drank in de Zak te draagen, en zouden, 
derhalven, zonder eene byzondere onderfteu- 
ning, niet aldus ’t onderfte boven, of met. 
den Hals om laag, op ’t Water kunnen bly- 
ven ftaan. In kleinte komen zy overeen Met 
de Kleinheid der Muggen, zynde elk op zig 
zelven naauwlyks zigtbaar , doch, in menig- 
te dus by clkander gevoegd, ziet menze in 
de Zomer dikwils op de Staande Wateren dry- 
ven. 
