a: 
DE VLIEGENDE LUIZEN. 613 
te worden. «Zo heeft dan de Schepper hier Ve 
willen toonen, dat het Kenmerk der Jongheid, ADRES 
het welk men algemeen mag, ftellen in de klein. Hoorp- 
heid te beftaan, geen Regel maakt zonder uit- STUX 
zondering. So tt ’ 
Tot deezen uitftap kreeg ik aanleiding door 
de ondervindingen van onzen gemelden Groo- 
ten Waarneemer , die eindelyk , met veel 
moeite, een genoegzaam getal van Eytjes der 
Spinnekop-Vliegen kreeg , om de Voortteeling 
met zekerheid te kunnen nagaan. Eerft, zulk 
„een Eytje uitbroedende , door eene zagte en- 
egaale warmte, kreeg hy ‘er, na verloop van 
omtrent een Maand , een dergelyke Vlieg uit; 
en wierdt dus verzekerd, dat ‘er Vliegen zyn, 
die zo groot uit het Ey ter wereld komen, als 
de Moer is, die het Ey gelegd heeft. Deeze 
Waarneeming werdt verfcheide maalen door 
hem herhaald. Het zwarte, dat zig aan ’t eene 
end van het witte Eytje, zo dra het gelegd. 
js, openbaart, is het Vrugtbeginzel, dat, na 
een Etmaal broeijens, het geheele Ey vervult 3 
dewyl hetzelve alsdan git-zwart is geworden. 
Het Ey heeft ook een merkelyke hardheid aan- 
genomen. Tegen ’t end der broe ding vonde 
de Heer REAUMUR daar de Vlieg in, onder de 
gedaante van een Popje of Paapje , met alle de 
Ledemaaten zigtbaar , zonder eenig Vogt of 
blyk van Afgang. De Eytjes vroeger openen. 
de, heeft ! hy’er nooit eenig DEES van Wormp- 
je in kuanen vinden, Het geheele Eytje was 
1. DEEL, XII, STUK. Qi 3 met 
