DE S C H ü L P D I E R E N. 2/ 



3, der Walvisfchcn. welker Zeefa^ti^e flruc- VI. 



> Afdkft 



3^ tuur zeer bekwaam is om de zelfitandig- -^^^m' 

 3, heid der Conchyliën te verklaaren, watdeHooFD- 

 „ groeijing als die der Planten aangaat, ende^^^^-^* 

 ^, nevensplaatzing der deelen ten duideiykite 

 55 tegenfpreekt". 



Die nevensplaatzing zou men onderflellen 

 moeten, indien de vorming van de Schaal was 

 toe te fchryven aan de Slymige Vogten , 

 welken het Schulpdier uitgeeft. Wy flaan 

 den Heer Klein wel toe^ dat ingevalle die 

 StoiTe zig van binnen aanvoegde, de Hooren 

 wel haast te klein zou worden voor het Dier; 

 maar ingevalle die aan voeging van buiten ge- 

 fchiedde, zo zou dit daar van niet te vreezen 

 zyn. Dat, nu, zo lang het Schulpdier in zya 

 hooren leeft, dezelve voor die SlymJge Vog- 

 ten doprgangbaar zy , blykt uit de zo gcmeene 

 aangroeijing van vcele Hoorens en Schulpen 

 aan malkander; wanneer zy zig zodanig ver- 

 eenigen , dat menze dikwils niet zonder kwee- 

 zing van elkander af kan breeken: 't blykt 

 uit de aangroeijing van Wormbuisjes, Pokjes, 

 en wat dies meer is, aan de Icevende PIoo- 

 rens en Schulpen, die nog gemeener is: \ 

 blykt uit de begroeijing van de Hoorens en 

 Schulpen met eene Korst, daar weinigen vaa 

 iiitgezonderd zyn, en welke men wegneemen 

 moet om de Natuurlyke Schoonheid vaa dei'- 

 zelver Schaal te ontdekken. 



Trouwens de Heer Klein bslluit, „ dat zy groeit 



s3 de 



J. Deel. XV. Stuis^ 



