DE Oester-Doübletten. 347 



Groenheid weet men 'er door Konst aan te VI. 

 geeven , met ze te fpeenen in zekere bewaar- ^^^* 

 plaatfen 5 die Oesterputten genoemd worden , Hoofd'- 

 hoedanigen men niet alleen te Petten aan de stuk. 

 Noordzee, en in Zeeland, maar ook, en wel oester- 



Putten 



inzonderheid, aan de Engelfche Kusten heeft. 

 Dit zyn Gebouwen of Plaatfen , alwaar de 

 Oesters in groote langwerpige, openè Bakken, 

 of in Greppels van omtrent drie Voeten diep , 

 op de Zandbanken , worden geworpen. Toe 

 een goede eigenfchap van deeze Putten wordt 

 vereifcht, dat 'er het Zeewater alleenlyk met 

 de hoogde Vloeden inftroome, kunnende , naar 

 bdieven ^ tot zekere hoogte wederom daar uit 

 gelaten worden. In de eerfce plaats fchuurt 

 dit Water de Slyk en Vuiligheid van de Oes- 

 ters af : ten anderen „ worden deeze Grep- 

 5, pels , zegt Willis, door hulp der Zon- 

 55 nefchyn, groen, en deelen die Kleur, bin- 

 ,5 nên drie of vier Dagen , aan de Oesters 

 5, m.ede. Men laatze echter, doorgaans, zes 

 55 Weeken of twee Maanden in zulke Grep- 

 5, pels blyven , om llerk groen te worden". 

 Dat de werking der Zon deeze groenwording 

 veroirzaakt 3 tragt hy verder te bewyzen, en 

 voegt 'er by , dat de Oesters zig , by 't in- 

 en uitvloei jen van het Water , t'elkens om- 

 keeren , en zig niet van hunne plaats bewee- 

 gen, dan by koud Weer, om zig te begraa- 

 ven in de Slyk C^^^). Dg 



(*) L I STER u4mpj, Angl, p. l8o% 

 !♦ Dkel. XV, STUK, 



