390 Beschryving van 



Vi. wordt men de oirzaak blykbaarlyk gewaar, 

 '^XLlv' wanneer zy afgevyld zyn, doch nergens mis- 

 Hoofd.* fchien duidelyker dan in de onze van Fig, 2, 

 STUK. alwaar men aan de andere zyde , juisc tegen 

 Faari ^^^ p^^ri Qver , een rond Gaatje ziet, als in 

 ^"^'^' Flg* 3» Dit wordt bevestigd door de aanmer- 

 king van RyMpHiuSj dat de Paarlen eerst 

 met een Halsje aan de Schulp gehecht zyn, 

 en vervolgens daar af gaan door het lekken 

 van het Schulpdier: doch de plaats der Paar- 

 len kan niet zyn , waar de Pees heeft vastge- 

 ' zeten , alwaar het Paarlemoer zig doorgaans 



wat oneffen vertoont. Wy vindenze onver- 

 fchiilig aangehecht op andere pjaatfen van de 

 binnenfte Oppervlakte. Li ster heeft dus 

 ook mis gehad, met den omtrek van die Plek 

 der aanhechting van de Pees, in zyne Afbeel- 

 ding, voor de eigen zitplaats der Paarlen op te 

 geeven (*^, 



Hoe ongerymd dan het denkbeeld der Oti- 

 den is, dat de Paarlen uit den Daauw, die in 

 de gaapende Schulpen valt , zouden geboren 

 worden ; niet minder ongegrond acht ik het 

 Gevoelen van laatere Autheuren , dat zy haa- 

 ren oirfprong zouden hebben in 't Lighaam 

 van den Oester, in deszelfs Vleefch of Pees ,, 

 pf dat zy een gedeelte der Eijeren zouden zyn 

 V^n deeze Schulpdieren , gelyk men yoorom- 



trenc 



(*_) Exercitau AnatomkO; tertia* Tab. g. 



