DE MïLLEPOREN» 3-81 



5j als de Honigraaten." Het fchynt mytoe, VI. 

 veel nader aan dit te komen dan aan hec^^^y^?J* 

 Witte Koraal ; hoewel men elders in beden- Hoofd- * 

 ken geeft , of die Kalkpooten niet tot het stuk. 

 Witte Koraal behooren (*). 



't Is , volgens dien Autheur, een Zee -Ge- 

 was van ODgemeene grootte, wordende alleen- 

 lyk gevifcht op plaatfen , welke drie Vademen 

 diep zyn* ,, Die dieper in Zee groeit, fchiec 

 „ zo lang en hoog, tot dat zy, de ongeftui- 

 3, migheid der Baaren niet langer kunnende 

 3, wederftaan , afgebroken , en op het Land , 

 „ alwaar men ze by hoopen vergadert , gedree-^ 

 3, venwordt'% Aan het Eiland Guadaloupe hadt . 

 hy, in zekere Baay, dit Kalkgewas, om dat 

 het gelyk mee het Water kwam , en dus de 

 pasfagie voor de Schuitjes verftopte , doen 

 afbreeken en opvisfchen , doch na verloop van 

 twee- en- twintig Maanden , die zelfde plaats 

 by nagt pasfeerende , raakte hy 'er vast , en 

 befluit dus , dat dit Kalkgewas aldaar , ge- 

 duurende dien tyd , weder vyf Voeten opge- 

 fchooten was. 



De manier van Groeijing onderflelt hy of Manier; 

 daar van daan te komen, dat het uit de Wor- ^^^"J^^...^ 

 tels weder opfchiet , of van zeker Melkagtig 

 Vogt , dat de Enden der Takken ^ die nog jong 

 en week zyn , uitgeeven, 3, Deeze Enden , 



?5 zegt 



(*) S E II. Kabinet, IIU DEEL, laatfte hhdzy^l?^ 

 L Deel. XVJL Stuk, 



