3^ Woi-téi een Pink dik: ja veeltyds veel dun- Vt 



^, ner^ eii haare uit er fte Enden byna zo ^yfi lxx1:I* 



53 als Höofdhaaii* * maar 5 hóe fyn de dunfte Hoofis» 



3^ Takjes ook zyn ^ kunnen *er doch veelesxu^ 



J5 Zaadhuisjes 3 in het ronde, om heeii zitten. 



5, Rondom het End Vati zulk een fyn Takje 



j^ zaten, aan een Stukje van een Düiiii lang^ 



5, ten minfle agtenveertig Zaadhuisjes ï die 



^, aan het bloote Takje, wanneer de Ruidig- 



è, beid daar afgehaald ware geweest , geen 



5, plaats zouden gevonden hebben» De üit- 



3, wendige Kleur van den kaaien Booni waë 



35 bruingeel, doch hier en daar wat groenag- 



5^ tig^ én de uiterfle Enden der fynfte Tak«^ 



^, ken, welken ik bloot maakte, vond Ik al- 



,a len geel en doorfchynendB. Deeze Kleur 



^, verandert door den tyd : t^ant ^ als ik dë 



„ Rüidigheid van zulke Boomen fchraa|)tei 



35 die door Ouderdom geheel wit waren ge- 



^, worden , zo bevond ik dat zy hier en daar 



5, blaauwagtig en op veele plaatfen zeerzvrart- 



„ agtig waren. De Takken zyn buigzaam als 



3, dun Hoorn of de Tanden van den Kanlj; 



j, breekende af , wanneer menzé te flerk 



3j buigt i de Stam of de iloofdtvrygen zya 



5, byïia êo hard als Been en Steen, voornaa- 



5^ tnelyk onder na den Wortel toe, die volko- 



„ meri Steenhard is én eenigêrmaate doorfchy* 



§, nende* Deeze Steénhardheid heb ik nieé id 



^, alle detgelyke Hoortlgewasfen 3 van een an<^ 



^, derd Soort, waargenomen, 



V Deêï,, XVII. SXF/E, 3» •" 



