Beschryvikg VAfi 



XLIX 

 Hoofd 



STUK. 



Oirz?.;5k 

 van den 

 Glans. 



VI. cellarKB onderfcheidt By de Nederlanders wor- 

 A^^^^* den zy, om de zelfde reden, aok wel Klip- 

 kou/en geheten. Men noemtze , bovendien , 

 Likhoormtjes ^ dewyl men met dezelven het 

 Linnen een Glans kan geeven , zo wel als mee 

 een Lek (teen. Dat zy Porcellance genoemd 

 zouden zyn , om dac de Chineezen van Con~ 

 GhyHën de Aarde tot hec Porfelein bereiden j 

 gelyk G E s K E R u s wil ^ is gantfch ongerymd 

 en te ver gezogt. 



De gladheid , welke aan de Porfeleinhoo- 

 rens, boven veele anderen , Natuurlyken zon- 

 der Polyiling eigen is^ moet een byzondere 

 reden hebben. Zy blinken 3 uit Zee komende, 

 reeds als een Spiegel , zegt Rumphiüs ; doch 

 verliezen 3 nog verfch zynde^ wederom ligte- 

 lyk deezen Glans; ja men heeft veel moeite, 

 om haar denzelven niet te doen verliezen. 

 Zo de Schaal maar effen buiten 't Zand uic- 

 Iteekt, met het leevende Dier daar in 3 wordt 

 zy in dac gedeelte doodfch ; maar by nagi ko- 

 men zy uit het Zand en hangen aan de Klip- 

 pen 5 zegt Rumphiüs,. Ook moet het Dier 

 daar niet in derven ; want al begraaft menze, 

 raaken zy haaren Glans kwyt; en vooral, wan- 

 neer men ze laat leggen in de open Lugc. Zy 

 krygen dus eene doodbleeke Kleur, die onder 

 de buitenlle gladde Schaal doorblinkCo j, Het 

 3, is, volgens dien Autheur, de beste manief 

 5, om de Schaal glanzig te houden , dat men 

 „ de verfch uit Zee komende Hoorens in Wa- 



py 



ter 



