D E - K ï N K H o o R E N S. 21$ 



55 gemeen is op onze Stranden , zegt hy , vi, 



5, hebben de langte van twaalf of dertien Ly Llf^' 



5, een , [dat iets meer is dan een Duim ,] en Hoofd- 



^5 de dikte van zeven of agt Lynea, daar zy stuk. 



55 dikst zyn. Zy zyn even als de Slakhoo- 



5, rens der Tuinen gedraaid , doch wat lang- 



5, werpiger van Schaal. De grootte komt 



5 5 overeen met het gene Pliniüs getuigt 



55 van zyn Buccinum , dat hy een kleinere 



5 5 Conclij noemt 5 aanmerkende, dat zy aan 



35 den rand der Opening gekarteld zyn ^ 't 



5, welk ook in de onzen plaats heeft. Haare 



5, uitwendige Oppervlakte is doorgaans uit- 



3 5 gegroefd ; dan eenigen hebben , behalve de 



,5 overlangfe , nog Voortjes overdwars. De 



3 5 Kleur is zeer verfchillende. Men vindt 'er 



3 5 die wit en die bruin zyn: in anderen zyn 



3, Streepen van Goudkleur, die langs de Gie- 



35 ren loopen op bruine of witte Gronden/* 



Plinïüs hadt reeds opgemerkt 5 dat 'er, be- 

 halve de Purperhoorens, die van de Purper- 

 ver w haaren naam hadden , ook Kinkhoorens 

 waren, die zulk eene Kleur uitleverden. Van 

 de manier fpreekende^ op welke men die Verw 

 bekwam , verhaak hy , dat men de Hooren kneus- 

 de 5 en dan 3 eenige brokjes van de Schaal weg- 

 neemende, een Ader in 't gezigt kreeg, die 

 een geelagdg Vogt5 als Etter , bevatte. Dit 

 w^as het Vogt dat tot Purperverwen diende; 

 doch men nam gewoonlyk de moeite niet 5 om 



zulk 

 ï. Deel. XVL Stuk^ 



