ï) E 2 E E-H Q ü T W O R M E JT, ^Qï 



grootte ware geweest , tusfchen die Diertjes Vï, 

 en de gezegde Wormen , of dat 'er eenige Lxml 

 fchyn ware, dat dezelven weder in zodanige hoofd- 

 Diertjes konden veranderen. Maar, dit zo stuk» 

 niet zynde, verviel deeze bedenking t'eene- 

 maal. 



Wylen de Heer B E l k m E e r , diestyds Dok? 

 tor in de Geneesknnde te Enkhuizen, en du? 

 pp eene plaats, alwaar hy de fchoonfte gele- 

 genheid liadt , om dit haatelyk Gedierte te on- 

 derzoeken , gaf daar over ook een uitgebreide • 

 Verhandeling uit. Hy vondt in het Slym, 

 waar de Paaien mede begroeid waren, met: 

 het Mikroskoop veele kleine witte Stipjes , 

 die hy voor de Eijertjes hieldt van deeze Wor- 

 men, pn zodanig Flout, waar aan hy dit waar- 

 nam, hadt gemeenlyk ook byna onzigtbaar 

 kleine Wormpjes in , doch welken het hem zeer 

 '<?;elden gelukt was te befchouwen. Voorts hadt 

 hy gezien , dat van de Staartjes der Wormen^ 

 door de kleine Gaatjes , die *er menigvuldig 

 in de Oppervlakte van het verwormde Hout 

 zyn , uitkomende , zig fomtyds dat van den 

 eenen Worm met dat van een anderen Worm 

 famenvoegde ; waar door die Staartjes niet alleeq 

 pikker en dunner wierden , maar ook van Kleoc 

 veranderden. Dit fcheen een duidelyke blyk 

 te zyu van hunne Paaring C*^, en fchoon zy 



aï 



(*) Dcrgelyke famenvoeglng d^r Staarten heeft de Heeï; 

 RoussET ook aan een Fregatfchlp in d« Hayen yaa MedêRblfl^s 

 70 hy verh«alt , waargenoihen. 



Pp 5 



h I>5El.. XVI. srvK,i 



