dePolypen. 37 



't welk *er de Ouden mede betekend hebben , vi. 

 denken zou. Sommigen gaven daar zeven , j^^'^^^^' 

 anderen negen , anderen vyftig Koppen aan. Hoofd- 

 Doch , al was dit zo , dan zou het nog weinig ?i'uk« 

 llrooken ; dewyl onze Polypen niet Veelhoof- 

 dig, maar Veelpootig of Veel-Armig zyn. 

 Hierom heeft *er cok REAUMURa in 't 

 Franfch , den naam van Polype aan toege- 

 eigend , die van den voornaamen befchryver 

 deezer Schepzelen , den Heer T r e m b l e y , 

 gelyk ook van Baker in 't Engelfch , en 

 vervolgens van Roes el in 't Hoogduitfch 

 fchry vende , behouden is. 



Men heeft, wel is waar, aan de H^m der ^''^^;^' 

 Fabel - Historie de Eigenfchap toegefchree- ^ ^'^^" 

 ven , dat , wanneer één van deszelfs Koppen 

 afgeilogen of afgehouwen werdt , dezelve 

 fchielyk weder aangroeide ; doch dat zulk 

 een afgehouwen Lighaamsdeel een nieuw Dier 

 zoude worden , en dat overzulks het affny- 

 den der Deelen gelegenheid tot vermenigvul- 

 diging deezer Schepzelen , gelyk in de Zee- 

 sterren en Wormen, geeven zou; dit vindt 

 men daar niet van verhaald. «Deeze Eigen- 

 fchap maakt de Polypen , die anders volko- 

 men Dieren zouden zyn, Plaiitaartig; zo wel 

 als die , dat zy door fplyting Veelhoofdig 

 worden , en dat zy de Jongen , als Scheuten , 

 tot de zyde des Lighaams uitgeeven. 



't Zyn ongemeen kleine Diertjes der Zoete Woon- 

 Wateren, doch voor 't bloote Oog zigtbaar Z''^^^"' 



C 3 QÏQ 



I. DEEl. XVIII, STUK^ 



