D E P o L Y P E N. 7J 



9, bevveeging gebragt moeten worden , indien VI. 

 „ de Polypen die zullen aanvacten en inzuigen, ^xxxl* 

 ,, Wanc ik heb opgemerkt , dat de Polypen Hoofd- 

 „ dingen , welke zig niet beweegen , of ten ^tuk. 

 5, minfte zig niet fchynen te beweegen, zeer ^^^^^f 

 3, zelden aanklampen , laatende die gemeen- 

 „ lyk gantfch onverfchillig voorby gaan." 



Voorts merkt de Heer S c h ^e f p E ii aan , dat 

 het gene aan de Armen van een Polypus 

 raakt, niet altoos aan dezelven moet blyven 

 hangen. Zo zy niet hongerig of ziek zyn, of 

 men iets op haare Armen laat vallen , dat niet 

 tot hun Voedzel dient , dan zal het , zege 

 hy, zig geenszins daar aan hechten. Hier uit 

 meent de Pastoor te kunnen befluiten , dat 

 het geen Slymerigheid zy , welke de Armen 

 tot vangen bekwaam maakt. Zouden zy dan 

 ook de kleine Haairtjes , welken de Heer 

 Trembley aan dezelven gezien heefc, 

 willekeurig uitbrengen en weder inhaalen kun* 

 nen? Of zouden zy, op gelyke manier, niet 

 eenige Slymerigheid, ten dien einde, kunnen 

 uitwerpen? Hier in dunkt my minder zwaa« 

 righeid te zyn , dan het Zintuig van 'c Gezigt 

 in deeze Schepzelen te onderftellen : terwyl 

 dit alles fchynt verklaard te kunnen worden , 

 door een by zondere fcherpheid van Gevoel. 



„ Wanneer ik de Polypen voor Gulzig Bekwaam. 

 j, uitgemaakt heb (vervolgt de Pastoor) , 2.0y^^f^^°^ 

 j,, moet men dit met onderfcheid verftaan. 

 „ Daar zyn tyden , dat zy zekerlyk veel eeten ; 



5, doch 



I. DEEL. XVIII. Srus, 



