DE Lintwormen. 175 



s» ^^^9 om op zulk een wyze de Koorts te VI.| 



5, verdry ven. De Jongen deedt zo, en dek ^^xm^ 



5, te zig , tot meerder verwarming, nog mecHooFD* 



3, eenige Bont Vellen toe, Hy lag ongevaarSTUK. 



„ een Uur ; doch daar kwam een ander Zweet Sfiaik. 



, , van. De Natuur drong hem om af te gaan : 



,3, hy deedt zulks met dit gevolg , dat een 



„ onbefchryflyke langte van Lintwormen , 



„ daar hy te vooren niets van vernomen hadt ^ 



3, door hem geloosd werdt. De Heer kwam 



,^ vol angst tot my geloopen, en berigtte my, 



3, dat 3 na bec ingegeven Middel, alle Dar- 



„ men. uit den Jongen gingen , biddende my 



„ hem , zo ^er nog mooglykheid was , te 



„ willen komen belpen. Ik zeid hem ; daü 



,^ het zekerlyk een Lintworm was, dien de 



^ jongen afging; maar hy bleef by zyn üok, 



^, dat het de Darmen waren. Teen wy daar 



^ kwamen, hadden de Varkens en Honden zig 



^, reeds van een goed gedeelte des Afgangs 



,, van den Jongen meeder gemaakt. Ik on- 



„ derzogt het overige, z^nde byna genoeg om 



j, den Bol van een Hoed te vullen , en be- 



3, vondt, dat de Worm nog eenige beweeging 



,, had. De Kleur was volkomen als fchoon 



^, gefpoelde Darmen; hy hadt zyne regelmaa- 



„ tige Afdeelingen en dwars -Streepen, en een 



5, donkeren Rand langs het Lighaam heen. Op 



„ 't breedfte hadt hy omtrent de breedte van 



„ een Vinger, doch naar de Enden toe ver- 



,, fmalde hy allengs en liep niet in een Punt 



li Deel, xviUi Stuk, 



