IN 'T ALGEMEEN BESCHOUWD. 35 



Let wel oneigen zyn , te Hellen , dat alle die InleI- 

 zelffïandigheden te famen daar toe medewerk- DING# 

 ten ? Tusfchen de Bast en het Spint is in groei- 

 jende Boomen en Takken , by Zomer , altoos 

 eene v ogtigheid waar te neemen , welke door 

 het drongen Vezelagtig wordt , en dan de Bast 

 met het Spint verbindt , zodanig dat men de 

 Takken niet fchillen kan 3 of men moetze in 't 

 Water leggen. Dit weeten de Mandemaakers 

 en maaken 'er gebruik van tot de Teenen van 

 wit Mandewerk. Een leevende Tak van een 

 Boom affnydende, en die dan den Bast afftroc- 

 ■ pende , (gelyk fomtyds gemakkelylc gefchieden 

 kan , en ik meermaalen heb gedaan, om zulk 

 een Tak tot een Gard of Wandelflok te gebrui- 

 ken ,) is dezelve dermaate met een taaije Slym 

 bezet , dat ze aan de Handen kleeft , en on- 

 aangenaam valt in 't gebruik. Met reden kan 

 men deeze Slym vergelyken by het Wit van 

 een Ey 3 dat tot voeding dient van het Kuiken 5 

 als ook met het zogenaamde Cambium in 't 

 Dierlyke Lighaam , 't welk de Wonden heelt 

 en de Beenderen , die gebroken zyn, weder 

 famenlymt. Immers , even als men in Kwaad- 

 fappige Menfchen dit traag en fomtyds nooit 

 ziet gefchieden , zo belpeurt men , dat in kwy- 

 nende Boomen de Bast , naar evenredigheid 3 

 dikker is dan in gezonde : dus neemt dan in de- 

 zelven ook het Hout zo veel niet toe , en 

 hierom verdient het Gevoelen van Malpi- 

 ghiüs den voorrang. De Bast is het ei- 



C 2 gen> 



ir, DrïX'.i, stuk. 



