IN 't algemeen beschouwd. 3 



flappende, in een zodanige Woeftyn gebragt. Inlei- 

 Welk een droevig Schouwfpel ! Hier moeten DING * 

 zy allen van Honger fterven , om dat hun 

 Voedzel ontbreekt. In tegendeel, 't Gelaat des 

 Aardryks vernieuwd zynde door het uitfprui- 

 tende Kruid , ten deele Bloem- , ten deele 

 Vrugtdraagende , daalen zy langs de fchuinte 

 der Bergen in eene Beemd , als Eden , een 

 Paradys van Wellust , daar Mensch en Beest 

 kan vinden , 't geen tot zyne Verheuging dient. 

 De fchoonheid der Bloemen vermaakt het Ge- 

 zigt; de Reuk verkwikt den Geest: de Smaak 

 der Kruiden en Vrugten verfterkt het Hart, en 

 het Voedzel, dat zy uitleveren, ftrekt tot On- 

 derhoud des Levens. Dus zien wy , dat het 

 Ryk der Planten, fchcon aan dat der 

 Dieren ondergefchikt , niet minder noodig is 

 in de Huishouding der Schepzelen. 



Langs den ladder der Natuur daalen wy van zy feeven 

 de Dieren tot de Pkntgewasfen af. De Die- 

 ren zyn Lighaamen die groeijen en leeven , zig 

 beweegen , Gevoel hebben en 't gebruik der 

 uiterlyke Zintuigen. De Planten zyn Lighaa- 

 men die groeijen en leeven, doch aan welken 

 ten minde de Vrywillige verplaatzing ontbreekt. 

 Het groeijen en leeven hebben de Planten met 

 de Dieren gemeen : derhalve worden zy ten on- 

 regte Groeijende Wezens genoemd en de Dieren 

 voeren niet billyk den naam van Leevende We- 

 zens \ want de Planten leeven ook. Beter kan 

 menze door den naam van Planten onderfchei- 



A 2 den , 



II. Diejl. I, Stuk. 



