IN 'T ALGEMEEN BESCHOUWD. 157 



Planten zyn , hebben eene Samentrekkende ei- Inlei- 

 genfchap. De meeïlen, daar het Sap overvloe- DINGé 

 dige Oliedeelen en onzydige Zouten bevat , be- 

 vorderen den Afgang. Door verbranding komt 

 uit de meefte Planten, in de Asch, een Loog- 

 zout te voorfchyn , waar van de Potafch een be- 

 kend voorbeeld is. Hetzelve leveren de genen , 

 die het meefte Zuur bevatten, dus van eene 

 regt tegenftrydige natuur zynde, het ovcrvloc- 

 digfte uit. In geene Planten openbaart dit vaste 

 Loogzout zig , zonder de verbranding ; maar 

 fbmmigcn geeven 'er niets van , en dit zyn 

 vooral zodanige Planten , welke een vlug Loog- 

 zout hebben , gelyk de Lepelbladen , Uijen , 

 Prey en dergelyken s het welk dikwils met eene 

 Kruidigheid gemengd is, gelyk in het Mosterd- 

 Zaad , de Thlaspi en anderen. Ten opzigt van den 

 aart der Sappen is nogthans in even de zelfde 

 Planten een aanmerkelyk vêrfchil naar den tyd 

 van 't Jaar ; want in 't Voorjaar zyn dezelven 

 Wateriger, in 't Najaar Olieagtiger. Ook heb- 

 ben de deelen van een zelfde Gewas , de Wor- 

 tels , Bladen , Bloemen , Vrugten , Zaaden , de 

 Schors en het Hout, even de zelfde eigenfchap- 

 pen niet. De drie laatstgemelden zyn in veelen 

 flerk bezwangerd met eene Aromatieke Olie , 

 welke 'er dan de voornaamite kragt aan geeft , en 

 die men dikwils te vergeeffch zou zoeken in de 

 andere deelen of 'er ten minfte veel minder plaats 

 in heeft. Zy is in fommige Zaaden, even als 

 in de Kruidnagelen , zo overvloedig, dat men- 



ze 

 XL V*u*i h Stuk» 



