DER KrüIDKüNDE. 167 



Rivinus gaf daaromtrent 9 in 't jaar 1690 en Inleï- 

 vervolgens , een Werk uit , waar in hy de Plan- DING * 

 ten , naar dat de Bloemen enkeld of famenge- 

 &eld , regelmaatig of onregelmaatig zyn , vol- 

 gens het getal der Bloemblaadjes in agttien Gas- 

 Jen ondericheidt. Hy is door verfcheide Duit- 

 fchers , een reeks van Jaaren , ja wordt nog he- 

 den door fommigen gevolgd , niettegenftaande 

 zyne Methode veel te kort fchiet by die van 

 den vermaarden To urnefort, door wien 

 inzonderheid de Gejlalte der Bloemen in aan- 

 merking genomen werdt. Deeze Methode , reeds 

 vroeger aan 't licht gekomen dan die van R 1- 

 v 1 n u s , is naderhand in 't algemeen aangeno- 

 men door de Franfchen en Italiaanen , hoewel 

 fommigen die , doch met weinig vrugt , getragt 

 hebben te verbeteren : want zy namen meestal 

 het Natuurlyke weg , dat zïg daar in bevond f. 

 Ook was zyn Oogmerk niet , naar 't gene hy 

 zelf betuigt , eene Algemeene Methode , die in 

 alle opzigten voldoende was , 't welk hy on- 

 mooglyk aanmerkte , op te geeven ; maar zoda- 

 nig eene , als dienen kon om met gemak de 

 Planten te leeren kennen , en ook te kunnen 

 opzoeken niet alleen, maar zelfs onbekende in 

 haare Geilagten te kunnen plaatzen. Hy hield t 

 zig , ten dien einde , aan blykbaare Kenmerken 9 

 en volgde, zo veel doenlyk was, de onderfchei- 

 ding, door de Natuur gemaakt. 



Dus werden , door dien fchranderen Heer, Methode 

 in de eerfte plaats de Kruiden van de Heefiers ^01^" 



L 4 eil 



II. Defx» I. Stuk» 



