DEN LONTA Tl-B OOM. 267 



hun Werk van dagelyks , ten dien einde , den ** 

 Stam te beklimmen. Dit doen zy doorgaans" IUt 

 aan Boomen , die met verfcheide Vrugtichee* Hoofü- 

 den beladen zyn : zy knypen eerst zodanig een STUK# 

 geflooten Vrugtfcheede , of wryven dezelve 

 zo fterk , dat al het gene 'er binnen is gekneusd 

 worde 1 voorts, na verloop van drie Dagen , 

 fnyden zy 'er de voorite en kleinfte helft af, 

 bindende den Steel aan een Tak of Bladfteel 

 vast , en dan een Potje of Bamboes aan den-? 

 zelven hangende , 't welk in eene Nagt vol 

 druipt. Dagelyks moet een nieuw Sneedje 

 van de Majang afgenomen worden , en dus 

 druipt zy zo lang , tot dat de geheele Tros 

 is afgefneeden. Men kan middelerwyl de an- 

 dere Majangs , die 'er aan den Boom zyn , 

 laaten Vrugt draagen. Als men 'er Suiker van 

 kooken wil, dan worden de Potjes van binnen 

 met Kalk beimeerd , 't welk het Sap , ook wel 

 $ura genaamd , dikker maakt en deszelfs Zoe- 

 tigheid bewaart. 



Dit Sap wordt , over een maatig Vuur , eerst *•<»*«« 

 tot een dikken Syroop , Carpoene genaamd , ge- 

 kookt ; daarna in langwerpige Korfjes gegoo- 

 ten en in de Rook gedroogd : vervolgens komt 

 daar van de bruine Lontar - Suiker , welke 

 men Jagara noemt. De Javaanen maaken 

 'er kleine Broodjes van , die zy in Bladen 

 winden en dus te koop brengen. Zelfs ver- 

 mengen zy hem wel met den Sagueer - Sui- 

 ker , die bruiner en vogtiger is 3 ook zo goed 



niet 

 ly tswu 1, stüis» 



