DEN KaLAPPUS-BoOM. 3I7 



ren in rust gelaten wordt door de Teifferaars , ft 

 dan draagt hy gemeenlyk in 't vervolg betere Af ^ l * 

 Vrugten. In Oostindie rekent men hem op Hoofd* 

 zyn dertigfte Jaar in zyn beste fleur te zyn, STÜK * 

 draagende Vrugt tot in het zestigfte: maar in 

 fommige anderen Gewesten zegt men, dat hy 

 wel honderd Jaaren oud kan worden. In zyn 

 Ouderdom vermagert hy kragtig en de Nooten 

 worden allengs kleiner 3 zo dat zy eindelyk niet 

 grooter zyn , dan een Eenden - Ey. In de 

 hoogde Ouderdom beginnen de Twygen of 

 Bladfteelen ook af te vallen 5 zo dat 'er niets 

 overblyft dan de bloote Stronk. 



De Stam van deezen Boom is wel taamelyk Het be- 

 glad van Schors , doch heeft zekere Knobbels V andln 

 ter plaatfe daar de afgevallen Bladen geftaan Stam - ~ 

 hebben. Dit zyn geen Wrongen 9 die den 

 Stam omringen, gelyk men hem in verfcheide 

 Afbeeldingen ziet voorgefteld , maar zekere 

 halfmaanswyze verheffingen , welke als trappen 

 maaken aan den Boom , en dus gelegenheid 

 geeven aan de Indiaanen , om hem te beklim- 

 men. Zulks doen de Teifferaars , gelyk men 

 de genen noemt , die hier van hun werk maa- 

 ken 5 dagelyks met groote vaardigheid ; zo dat 

 men van verre zoude zeggen , dat men een Kat 

 by den Boom op zag klauteren. In fommige 

 Landen , evenwel , hebben zy zekere Stroppen , 

 waar in zy hunne Voeten zetten , en dan gaat 

 het opklimmen zo fchielyk niet in 't werk. 

 Zelfs worden fomtyds Keepen in de Stam ge- 

 hakt 9 



IU DEXLi I. STUK» 



