DEN DADELBOÖM. 367 



worden , als wanneer de Vrugt - Tros de lang- h 

 te van eenige Voeten heeft bekomen. Zyn yjj £U 

 nu de Bloemen bevrugt geweest, dan wor-HooFD- 

 den de Dadels vet en lekker : zynze niet stuk. 

 bevrugt geweest , dan blyven zy fchraal en 

 wrang, of hebben geen Steen, het welk men 

 dikwils aan onrypheid toefchryft. Buiten' twy- 

 fel zullen in de Bosfchen , alwaar de beflui- 

 ving alleen door den Wind gefchiedt , hier 

 omtrent altoos aanmerkelyke verfchillendheden 

 plaats hebben. Dus merkt ook Pater L a» 

 b a t aan , „ dat de Vrugten der Dadel- 

 „ boomen , op de Franfche Eilanden in de 

 5 , Westindiën voortgeteeld , altoos eenige fcher- 

 „ pigheid behouden , zo dat men ze nooit 

 39 raauw en niet dan gekonfyt eet ; niettegen* 

 „ ftaande zy, door haare Honig - geele Kleur en 

 3 , zagtheid van Vleefch , de tekens uitdrukten 

 9 , van volkomen rypheid. Men telde 'er ge- 

 3 , meenlyk honderd tagtig of tweehonderd aan 

 ;, ieder Tros." 



De rype Dadels , in Paleflina , Egypte en Aart de* 

 Arabie , hebben ongevaar de grootte van een Dl cleri 

 Pruim. De Geftalte verfchilt ook daar van 

 niet veel, en de Kleur is wit, rood of geel d 

 met veelerley veranderingen op verfchillende 

 Boomen. Ook vallen zy in 't eene Land groo- 

 ter , vaster , en kleiner van Steen , dan in het 

 andere. Inzonderheid gelyken zy naar die lang- 

 werpige Pruimen , welken ons gedroogd uit 



Span- 



!!♦ Deel, I. stuk, 



