02 B £ 5 C K R Y V 1 N G VAK 



ï. moeten zig naar die gewoonte fchikken: want 

 ArPEEL. j-^j- een n j et m inder groote onbeleefdheid zou* 

 Hoofd- ^ e Z Y^ dit Geregt 3 wanneer het aangeboo-» 

 stuk. den wordt , niet te nuttigen , dan hetzelve 

 piet voor te zetten , zo dikwils iemand van 

 aanzien een ander bezoekt. Elkander ont* 

 moetende prefenteert de een den anderen Pi- 

 nang, dus toebereid 3 welke hy by zig heeft 3 

 als een teken van Vrindfchap , en de Groor 

 ten laaten , wanneer zy uitgaan 5 zig altoos de 

 Pinangdoos, in welker kostbaarheid een groote 

 pragt beftaat 5 agter na draagen, 

 Het Ondertusfchen is het naauwlyks te begry- 

 niet U Berei pen , hoe deeze dingen , ten dien einde , zo 

 en Kalk. a ]g ernee n in gebruik kunnen gekomen zyn. 

 De Areeknoot op zig zelf is zo wrang en de 

 gedagte Peper zo heet , dat menze niet ge- 

 bruiken kan zender die feherpheid door Kalle 

 te temperen. De jonge , zagte Pinang-Vrugt 

 wordt eerst , door fchillen , ontbloot van naa- 

 ren groenen Bolfter: dan fnydt men de Noot 

 in twee of vier Hukken , en daar van wordt 

 "er één 3 op eenmaal 3 tot het gezegde gebruik 

 genomen. Men rolt hetzelve 5 met een wei- 

 . nigje Kalk van Oeilerfchulpen 3 in een Betek 

 Blad , of voegt 'er een brokje van de gezegde 

 'Lange Peper , die de Vrugt is van . de Betel 

 of Sïriboa., by 3 en fteekt het dus, dikwils met 

 een weinigje Cachou, in den Mond. De Ou- 

 de Lieden houden meer van oude Nooten , 

 cjie zy dan fyn laaten ftampen 5 en vervoï- 



gen?i 



