aso ZEVENMANNIGE BooMEN, 
IL zelven Paarden - Karftengen heeten (*). Dit 
en verhaalen MATTHIOLUS en Crus1ius vol- 
Hoorp- gens RAy, die zegt, dat men in de Engelfche 
STUK, Tuinen deezen Boom van Conftantinopolen o- 
vergebragt heeft. Linnaus ftelt de over- 
brenging in Europa , ik weet niet op welken 
Grond , in ’t midden van de Zestiende Eeuw, 
Hy is thans , gelyk iedereen bekend is, zelfs 
in onze Provintiën zeer gemeen en zodanig ge- 
naturalizeerd , dat men hem als een Ínboorling 
of Natuurlyk Plantgewas der Nederlanden voor- 
gefteld vindt (}). 
Het is een Boom , die de hoogte en dikte 
ten minfte van onze Lindeboomen bereikt, 
zeer weeldig in * groeijen , wanneer hy niet- 
al te veel aan guure Winden is bloot gefteld en 
den zwaarften Vorst hier te Lande verduuren- 
de , zonder eenige bedekking. Inzonderheid 
munt hy uit door eene digte Bladerryke Kroon, 
die in de Voorzomer met fchooner Bloemen 
praalt dan eenig ander van onze buitenftaande 
Boomen , ’t zy tam of wild. Zyn Schors is 
witachtig in jonge Boomen en aan jonge Tak- 
ken, doch die der oude Stammen, hoedanigen 
ik gezien heb van drie Voeten over ’t kruis , 
is graauw ‚ met barften , byna gelyk die der 
oude Ypeboomen. De Bladen breiden zig , 
aan ’t end van een dikken Steel , Vingerswyze 
uit 
(+) DarrcrAme Hift, des Plant, Lyon 1615. Tom. I. p‚ 28. 
(1) DE GORTER Flora Belgica, Ultraj, 1767, p‚ 108, 
— 
