ETR Ge rra NRM REVEA 251 
uit, en gelyken dus wel eenigermaate naar die, IL 
van *t Vyfvingerkruid , doch men vindt ’er door- ik 
gaans zevenop een Steel, die van het punt der Hoorp. 
vergaaring allengs verbreeden , en de grootften STUK, 
byna een Handpalm breed worden aan ’t end, 
alwaar zy uitloopen in een ftompe punt, De 
Steel is fomtyds wel een Voet en ’t grootfte 
Blad ook byna zo lang. 
In de Herfst, als de Bladen afgevallen zyn , 
vertoonen zig aan deeze Boomen dikke langwetr- 
pig ronde bruinroode Knoppen, die den gehees= 
len Winter bezet zyn met een Kleverige Harst 
en de Botten befchutten door middel van zekere 
Doppen, welke, in ’t vroege Voorjaar afvallen- 
de, gelegenheid tot uitfpruiting geeven. Dit 
heeft zo zigtbaar in geene andere van onze Boo- 
men plaats. De dunfte Twygen, die niettemin, 
in vergelyking met andere Boomen „ zeer dik 
Zyn » geeven aan ’t end een Bloemfteng uit 3 
welke op zig zelf een zeer fraaije Tuil of 
Ruiker is van Bloemen, die Kandelaarswyze op 
Steeltjes aan deezen Bloemfteng ftaan , welke 
aan ’t end ook met dezelven gekroond is, en 
dus de gezegde fraaiheid aan deeze Boomen 
byzetten, | | 
De Geftalte van deeze Bloemen vereifcht on- 
ze opmerking. RAvy zegt, in navolging van 
DopoNeus, dat dezelve uit vier witte Blaad- 
jes beftaan , waar van de twee bovenften , een 
weinig grooter dan de anderen , ín ’t midden 
twee roodachtige Vlakken hebben, terwyl het 
mid. 
U, DEEL 11, Stug, 
