Xl, 
Hoorp- 
STUK, 
Wi ogel. 
kerfen, 
556 TwINTIGMANNIGE BooMEN. 
noemt ‘het , ín ’t Latyn , Pfeudo- Ligufbrum, 
Het is in de middelfte en Noordelyke deelen van 
Europa , doch meest in Bergachtige ftrecken 
t'huis, vallende in Ooftenryk en Switzerland, 
ja zelfs in Sweeden en Lapland, overvloedig, 
De Heer D. pe GorrTERr merkt aan, dat men 
deeze Vogelkerfen, gemeenlyk Wilde Syringen 
genaamd „ ook by Harderwyk op de Veluwe 
aantreft. 
Volgens den Heer HALLER is het een 
Loofryke Heefter van tien Voeten hoog, die 
de Bladen effen , zagt, fyn gekarteld „ en uit 
den wanftaltig ovaalen in een lange Punt uitloo= 
pende heeft: de Bloernen aan lange Risten , on- 
aangenaam van Reuk , beftaande uit kleine, flap- 
pe, witte, byna ronde Blaadjes , en van twin- 
tig tot drie-en-dertig Meeldraadjes , naar de 
holligheid van de Kelk gekeerd. De Vrugten 
zyn fchraal en zwart, van grootte als Aalbes- 
fen. Men vindt ’er ook een met roede Vrugten 
by TABERNAEMONTANUS afgebeeld, wel 
ken gedagte Heer voor tamme Vogelkerfen aan- 
ziet ; doch van beiden zyn de Vrugten voor 
oneetbaar „ of niet gegeten wordende , uitge- 
maakt , daar niettemin LinN us getuigt, hoe 
er de Kinderen , in de Noordelyke deelen van 
Sweden, zeer gretig naar zyn, eetende deeze 
Besfen met een weinig Zout Elders vind ik 
aangemerkt, dat men den Boom in de Zuidely- 
ke deelen van Vrankryk Putier noemt . om 
dat de Vrugten, onder ’t eeten, zeer ftinken ; 
tere 
