FLORA MADAGASCARIENSIS. 303 
mul etfloribus onustum. Suppetit etiam specimen in littore oceani prope 
Tamatave Boserio olim obvium; aliud videre est in Herbario Jussiæano 
(cat. n° 12784) Musæi Parisini, quod ComMERsont debetur et jussiæano 
stipatur titulo; id ipsum est quod VENTENATIO innotuerat. 
Stirps glaberrima quidem est, attamen foliorum nervus subtus ali- 
quando in basi parce scabriusculus reperitur. 
IIL ALSODEA (1) P. Tu., Hist. des vég. des îles austr. 
d'Afriqg. (1806), p. 55-58; Gen. nova Madag., p. 19, n. 65. 
— DC., Prodr.,t.1(182h), p. 513.— Enpz., Gen. pl., p. JU, 
n. 5047, ubi synonyma plurima videas, inter quæ, Belvisianum 
Ceranthera quo Alsodeæ duæ occidentali-africanæ designatæ 
sunt (2), nobis peeuliariter animadvertendum. — Benru. et 
Hook., Gen. pl.,t.{, p. 118 et 119. 
Alsodeæ nostræ madagascarienses folia induunt simplicia, 
aliæ vero alterna ea ostendunt, sparso nempe vel disticho ordine 
distributa, aliæ contra decussatim opposita, imo quandoque 
terna, quare habitus multifarii participes se habent quem in 
Tonidiis aliïsque sincerrimis Viocarteis miramur. Stipulæ cau- 
linæ, geminatim juxta-axillares, liberæ initioque convolutæ s. 
commissæ, gemmas recentes velant, minime vero folium paulo 
demissius insertum quod stipant; citissime præterea cadunt et 
cicatricem In ramo linquunt quæ nune puneliformis aut brevi- 
ter linearis est, nunc contra protractior virgam integram quasi 
annulo cingit. Anthemia aut racemi sunt aut paniculæ diffusæ 
seu racemiformes ex cymis semel vel iterato dichotomis s. bipa- 
ris ac sæpius deminutis et contractissimis. Pedicellus florifer 
conspicue articulatus deprehenditur ; articulus modice aut mi- 
nime inerassatur, sæpius autem (saltem in planta arida) cireum- 
cisione signatur quæ vulgo paulo supra basim pedicelli, rarius, 
maxime sCil. in Alsodea pubescenti et squamosa, ad mediam ejus 
(4) Nomen Thuarsianum supervacua vocali sublata, scribere expedit; a græcis 
vocibus &Àcoç lucus seu aAcwd' nc sylvaticus, ductum fuisse monet Tauarsivs (locis cita= 
tis). 
(2) Cfr. BeLvisn laudati Floram Owarensem, t. U (1807), p. 40 et 41, tab, LXV 
et LXVI, 
