808 L.-R. TULASNE. 
ramis tornatis, maculis transversis et semi-annularibus, propter stipulas 
deciduas, juxta axillas in cortice lævi signatis. Focta alterna (disticha?) 
obovato- vel lanceolato-oblonga, acuminata, basi cuneata et rarius rotun- 
data, in ambitu marginato serrata, crenis obtusis, dentibus autem pun- 
gentibus, utrinque laxe venosa, 4-6 poll. longa, 1-2 lata, petiolo crasso 
2-5 lin. longo nituntur. SriPuLÆ oblongo-triangulares, acutissimæ, late 
sessiles primumque convolutæ cito cadunt. GEMMEÆ axillares sæpissime 
geminæ superponuntur, suprema longe majori acutissima et paten- 
tissima, scil. quasi ad perpendiculum e ramo orta. PanicucÆ solitarie 
axillares aut terminales, erectæ pleræque, foliis breviores consistunt ; 
axi valido, laxe ramoso, ramis sparsis bractea brevissima et patente 
singulatim stipatis, pariter brevibus, nimirum 3-5 lin. longis, singu- 
lisque capitulum ex cymis trifloris contractissimis ac geminatim oppo- 
sitis vulgo gerentibus. FLos ex omni parte glaberrimus, explicatus vix 
lineas 3 longus est. ALABASTRUM obovato-globosum et obtusissimum in 
pediculum brevissimum abit. SEPaLA orbicularia, obtusissima, inæqualia, 
concava, dura, coriacea, quineunciali modo arcte imbricata sibi invicem 
incumbunt. PEraLa lineari-oblonga s. liguliformia, obtusa, sepalis du- 
plo circiter longiora, androceum brevius obtegunt. SramINuM filamenta 
tenuia, liguliformia, in ima basi dilatata vix ac ne vix alia aliis connec- 
tuntur, urceolo quasi deficiente, singulaque in antheram ovatam abeunt 
quæ postice membrana late oblonga, acutiuscula, antice autem ligula 
brevi angustaque ornatur; loculus uterque pollinifer in singulis antheris 
e lobis 2 inæqualibus conficitur, alio nempe (medio) longiori, alio bre- 
viori ac demissius affixo. OvariuM de more sessile, globosum, trisulcum 
et in vertice styligero nonnihil foveatum, e parietibus carnosis et crassis- 
simis conficitur, ovulaque sex globoso-compressa et geminatim parie- 
talia fovet; ovulum alterum, nempe inferius, in singulis placentis non- 
nibil pendet aut peritropum est, alterum superius vulgo ascendens est 
ideoque micropylem suam ad imum loculum convertit. SryLus æqualis 
et apice quasi erosus corollam non excedere solet. 
Oritur tum in Madagascaria et Macroneso adjacenti, tum etiam in 
Mayotta Comorarum. Specimina saltem quæ suppetunt variis his in 
terris creverunt ; debentur Ricarpo (Herb. n. 210, 357 et 555, sub falso 
titulo Brexiæ spinosæ), et Bivinio qui alia legit circa Æelville Macronesi, 
junio mense 1847, alia in locis umbrosis ad Bouzi et cataractam Moussa- 
péré Mayottæ, augusto et novembri 1847, reliqua autem in collibus syl- 
vosis Portus Lewenensis Malacassiæ, aprili et martio 1849. (Herb. Bivin. 
n. 2122?, 2564 et 3296.) 
Frutex modo descriptus Castuneam vescam nostratem super foliis 
admodum imitatur. Urceoli vestigium vix adest, ima tamen filamenta 
dilatata annuli continui et brevissimi dentibus, ni fallor, postice adhæ- 
rent; sinus qui intercedunt lati et obtusissimi sunt. 
